ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΑΘΗΝΩΝ  ΚΑΙ  ΠΑΣΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ

κ.κ.  ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

ΕΙΣ  ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΙΝ

ΤΟΥ  ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ  ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

ΝΕΑΣ  ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΗΣ  ΚΑΙ  ΠΑΣΗΣ  ΚΥΠΡΟΥ

κ.κ.  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Β’

(ΚΥΡΙΑΚΗ  12  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2006)

Μακαριώτατε,

            Ἐν πολλῇ χαρᾷ καὶ ἀδελφικῇ ἀγάπῃ ἀφίχθημεν ἐκ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος καὶ ἱστάμεθα σήμερον κατὰ τὴν σημαντικὴν ταύτην ὥραν ἐν τῷ πανσέπτῳ καὶ πανιέρῳ Καθεδρικῷ Ναῷ τούτῳ τῆς μαρτυρικῆς πόλεως Λευκωσίας, συμμετέχοντες εἰς τὴν προσωπικήν Σας πνευματικὴν χαράν, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς Ἁγιωτάτης ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ τοῦ ὁμοθρήσκου, ὁμαίμονος καὶ ὁμογλώσσου ἑλληνικοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ.

            Ὡς γνήσιοι καὶ συναγωνισταὶ ἀδελφοί Σας, παρακολουθοῦμεν πάντοτε, μετὰ πολλοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ ἀγωνίας ψυχῆς καὶ καρδίας πάντα ὅσα συμβαίνουν εἰς τὴν μαρτυρικὴν ταύτην Μεγαλόνησον, ἀλλὰ καὶ ὅσας δοκιμασίας ὑπομένετε ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας καὶ διὰ τοῦτο σήμερον καθ’ ἣν στιγμὴν ἅπαντες Σεῖς οἱ Κύπριοι ἀδελφοί μας ἐξ ἀφορμῆς τῆς Ἐνθρονίσεως τῆς Ὑμετέρας Θεοπροβλήτου καὶ λίαν ἡμῖν ἀγαπητῆς Μακαριότητος εἰς τὸν ἱστορικὸν Πρωθιεραρχικὸν Θρόνον τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Νέας Ἰουστινιανῆς καὶ πάσης Κύπρου, χαίρουν καὶ ἀγάλλονται, δοξάζομεν καὶ ἡμεῖς τὸν Πανοικτίρμονα Θεὸν καὶ συναγαλλόμενοι, ἐν σώματι καὶ ψυχῇ ὁμολογοῦμεν τὴν δύναμιν τῆς πίστεως, ἥτις πάντοτε ἐνεργεῖ καὶ περιφρουρεῖ καὶ προστατεύει διὰ τοῦ Παναγίου καὶ Τελεταρχικοῦ Πνεύματος τὴν ἁγίαν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

            Μακαριώτατε καὶ προσφιλέστατε Ἀδελφέ,

            Διὰ τῆς τιμίας ψήφου Κλήρου τε καὶ Λαοῦ ἤδη κατέστητε ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ Θεοῦ, ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ ὁποίου ἐναπετέθη μέγας Σταυρός. Σταυρὸς τὸν ὁποῖον φέρουν ἅπαντες οἱ Προκαθήμενοι τῶν Αὐτοκεφάλων κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

            Τὸν αὐτὸν Σταυρὸν ἔφερον ἐπὶ τῶν ὤμων των πλειὰς ἀξίων καὶ ἐκλεκτῶν Προκατόχων Σας, ἐν οἷς διαπρεπέστεροι ὑπῆρξαν ὁ ἐθνομάρτυς Κυπριανός, ὁ Μακάριος ὁ Β’, ὁ ἡγηθεὶς τοῦ μεγαλειώδους Δημοψηφίσματος ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως καὶ ὁ Μακάριος ὁ Γ’, ὁ ἡγήτωρ Ἐκκλησίας καὶ Κράτους εἰς ἐξαιρετικῶς κρίσιμον ἐποχήν, ὡς καὶ ὁ ὑπὸ βαρείας νόσου κατατρυχόμενος ἄμεσος Προκάτοχός Σας, ὁ Χρυσόστομος λέγω, ὁ συνετὸς ἅμα καὶ τολμηρός, ὁ δεινὸς τὸν λόγον καὶ γλυκὺς τὸν τρόπον. Τούτους τοὺς μεγίστους ἐν Ἀρχιεπισκόποις διαδέχεσθε, Μακαριώτατε, καλούμενος νὰ συνεχίσετε τὴν μακραίωνα παράδοσιν, ἡ ὁποία θέλει τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου εἰς τὴν πρωτοπορίαν τῶν πνευματικῶν, κοινωνικῶν καὶ ἐθνικῶν ἀγώνων.

            Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι αἱ συνθῆκαι σήμερον, ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῖ ὁ κυπριακὸς λαός, ὡς λαὸς εὐρωπαϊκὸς μὲ πλήρη δικαιώματα ἐκ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ κεκτημένου, ἔχουν ριζικῶς μεταβληθῆ, διότι σήμερον καὶ Κράτος δικαίου ὑπάρχει, καὶ ἀξία πολιτικὴ ἡγεσία, ἀναδεικνυομένη δημοκρατικῶς ὑπὸ τοῦ λαοῦ ὑπάρχει, διαχειριζομένη ὑπευθύνως τὰς κρατικὰς καὶ ἐθνικὰς ὑποθέσεις, καὶ νομοθεσία ὑπάρχει καὶ τάξις καὶ ἀσφάλεια. Ὅμως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπῆρξε μὲν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἐνταῦθα, ἐθναρχοῦσα, ἕνεκα τῶν ἱστορικῶν περιστάσεων, σήμερον δὲ καλεῖται νὰ συντρέχῃ καὶ νὰ συμβάλλῃ, παραλλήλως πρὸς τὴν ἀκραιφνῶς πνευματικήν Της ἀποστολήν, καὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ποικίλων δοκιμασιῶν, προβλημάτων, ἀναγκῶν καὶ περι-στάσεων, αἵτινες φέρουν εἴτε ἀτομικόν, εἴτε κοινωνικὸν χαρακτῆρα.

            Τῆς Ἐκκλησίας χρέος ἔναντι τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι τὸ νὰ ἀγρυπνῇ ὡς φρυκτωρὸς καὶ σηματωρός. Φρυκτωρὸς μὲν ἐνώπιον τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων τῆς φυλῆς, ἀνάπτουσα καθ’ ἑκάστην πρὸ αὐτῶν τὴν κανδήλαν τῆς εὐγνωμοσύνης καὶ τῆς ἀγρύπνου αὐτῶν καὶ ἀπαρασαλεύτου διαφυλάξεως. Σηματωρὸς δὲ πρὸ τῶν ἐπερχομένων δεινῶν περιστάσεων, ἐγκαίρως κρούουσα τοὺς κώδωνας, πρὸς ἀφύπνισιν τυχὸν ὑπνωττουσῶν συνειδήσεων καὶ πρὸς ἑτοιμότητα τῶν δυνάμεων ἀντιστάσεως ἐναντίον τῶν ἐπαπειλουμένων ὑπὸ τῆς διεθνοῦς Νέας Τάξεως πραγμάτων κατὰ σχεδιασμὸν καὶ προγραμματισμὸν ἥκιστα συμπλεόντων, εἴτε μὲ τὸ πνευματικόν, εἴτε μὲ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον τοῦ μαρτυρικοῦ τούτου τόπου.

Ἡ Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχουσα ἀρρήκτους πνευματικοὺς καὶ ἐθνικοὺς δεσμοὺς μετὰ τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, οἵτινες διαπνέονται πάντοτε ὑπὸ ἀδελφικοῦ ἐνδιαφέροντος, συνεργασίας καὶ ἀλληλοκατανοήσεως πρὸς ἀντιμετώπισιν οὐχὶ μόνον τῶν κοινῶν ἀγώνων ὑπὲρ τῶν δικαίων τοῦ ἑλληνικοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ, σήμερον εἰλικρινῶς συγχαίρει καὶ συμπανηγυρίζει μαζί σας.

            Καὶ τοῦτο διότι πιστεύει, ὅτι ἡ φωτιστικὴ ἐνέργεια τοῦ Παναγίου Πνεύματος ἀσφαλῶς θὰ ἐμπνεύσῃ εἰς Σᾶς τὰ γνωρίσματα ἐκεῖνα τοῦ ἀληθοῦς ἡγέτου, οἷα ἡ εὐθυκρισία, ἡ νηφαλιότης, τὸ μέτρον, ἡ σωφροσύνη, ἡ ἐντιμότης, ἡ εἰλικρίνεια, ἡ συνέπεια καὶ πρὸ πάντων ἡ πίστις εἰς τὴν ἀποστολὴν καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν Πατρίδα.

            Εἶσθε, Μακαριώτατε, γνωστὸς εἰς τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακράν. Ὡς ἀνὴρ ὑψηλῶν προδιαγραφῶν, ἀκαταβλήτου μαχητικότητος, ἀδεκάστου κρίσεως καὶ ἐθνικῆς εὐαισθησίας. Τίθεσθε ἐπὶ κεφαλῆς ἑνὸς πιστεύοντος λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖ νὰ διατηρήσῃ τὴν ἀπὸ αἰώνων ἑλληνικήν του ταυτότητα, τὴν ὀρθόδοξον πνευματικότητα, τὴν κοινωνικὴν συνοχὴν καὶ ἑνότητα, τὴν ἐσωτερικὴν γαλήνην καὶ ἀκεραιότητα. Καὶ ταῦτα πάντα τώρα ἡ Ἁγία ἐν Κύπρῳ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, μετὰ τὴν περιπέτειαν τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἔχουσα ἀπὸ σήμερον Ὑμᾶς, νέον αὐτῆς Προκαθήμενον καὶ Προκαθεζόμενον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι «ἐπὶ τὰ πρόσω χωροῦσα καὶ τοῖς ἔμπροσθεν ἐπεκτεινομένη», θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν καιρῶν καὶ εἰς τὴν ἐπιταγὴν τῆς Ἱστορίας.

            Πεποίθαμεν, ὅτι εἰς τὸν μέγιστον ἀγῶνα Σας θὰ ἔχετε ἀρωγὸν τὴν Χάριν τοῦ Κυρίου, τὰς πρεσβείας καὶ τὴν προστασίαν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας καὶ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Βαρνάβα, τοῦ ἱδρυτοῦ καὶ προστάτου τῆς ἐν Κύπρῳ συνεκλεκτῆς Ἐκκλησίας, τὰς προσευχὰς τῶν πιστῶν καὶ εὐσεβῶν τέκνων Σας, τῆς Ἱεραρχίας καὶ τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τοῦ ἀδελφοῦ ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

            Ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τῆς Ἱεραρχίας, τοῦ Κλήρου καὶ τοῦ Λαοῦ τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εὐχόμεθα ὅπως ὁ Κύριος Σᾶς χαρίζῃ ἐν ὑγιείᾳ, εἰρηναίαν, θεοφρούρητον καὶ πολύκαρπον Ἀρχιεπισκοπείαν εἰς δόξαν καὶ εὔκλειαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καὶ δικαίωσιν τῶν ἐθνικῶν αἰτημάτων τοῦ μαρτυρικοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Εἴθε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Ἀρχιεπισκοπείας Σας, νὰ δῇ ἡ Κύπρος ἀπελευθερούμενα τὰ ὑπὸ τῶν τουρκικῶν δυνάμεων ματαίως καὶ ἀδίκως καὶ παρὰ πᾶσαν ἔννοιαν διεθνοῦς δικαίου κατεχόμενα βόρεια κυπριακὰ ἐδάφη καὶ τὰ σήμερον διηρημένα ἐδάφη της ἐπανενούμενα εἰς ἑνιαῖον δημοκρατικὸν κράτος. Εἴθε, λέγω, καὶ ὁ Ἀπόστολος Βαρνάβας νὰ ἀπολαύσῃ καιομένην καὶ πάλιν τὴν κανδήλαν του καὶ οἱ συνεχῶς βεβηλούμενοι ἱεροὶ χῶροι τοῦ κατεχομένου τμήματος νὰ ἐπαναλειτουργήσουν ὡς τοιοῦτοι, καὶ οἱ πρόσφυγες νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰς ἑστίας των καὶ οἱ Πανέλληνες ἀλλὰ καὶ πᾶς φιλελεύθερος λαὸς νὰ αἰσθανθοῦμε τὴν δικαίωσιν τῶν νεκρῶν μας, τῶν παλληκαριῶν, τῶν φυλακισμένων μνημάτων καὶ τῶν ἀγνοουμένων μας, τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ποθητῆς μας ἐλπίδος διὰ εἰρηνικὴν καὶ προόδου πλήρη ζωὴν ὅλων τῶν κατοίκων τῆς νήσου, καὶ τὴν μείζονα τῶν ἀρετῶν, τὴν ἀγάπην ἐπεκτεινομένην καὶ ἐναγκαλι-ζομένην τοὺς πάντας.

            Ὡς τεκμήριον δὲ τῆς εἰλικρινοῦς μας ἀγάπης καὶ εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἱστορικῆς ταύτης ἡμέρας, προσφέρομεν πρὸς τὴν πεφιλημένην Ὑμετέραν Μακαριότητα τὰ ἱερὰ ταῦτα ἐγκόλπια παρακαλοῦντες Αὐτήν, ἵνα κατὰ τὰς ὑπ’ Αὐτῆς τελουμένας Θείας Λειτουργίας μὴ παύσῃ δεομένη ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀδελφῶν Σας. ΑΞΙΟΣ!