| |
῾Η
Ανάπτυξη
τῆς ᾿Εκκλησίας
τῆς Κύπρου
Συμμετοχή στίς
Οἰκουμενικές
Συνόδους
῾Η
᾿Εκκλησία
τῆς Κύπρου
μετέσχε σ’
ὅλους τούς
ἀγῶνες
ἐνάντια
στίς αἱρέσεις.
Θεήλατοι
᾿Επίσκοποι
τήν
ἐξεπροσώπησαν
σ’ ὅλες τίς
Οἰκουμενικές
Συνόδους·Στήν
Α´ οἱ
᾿Επίσκοποι
Πάφου Κύριλλος
ἤ Κυριακός,
Σαλαμῖνος Γελάσιος
καί Τριμυθοῦντος
Σπυρίδων
ὁ θαυματουργός·
στή Β´
οἱ
᾿Επίσκοποι
Πάφου
᾿Ιούλιος,
Τριθυμοῦντος Θεόπομπος,
Ταμασοῦ Τύχων
καί Κιτίου
Μνήμιος· στήν
Γ´
ὁ
᾿Αρχιεπίσκοπος
Κωνσταντίας Ρηγῖνος,
οἱ
᾿Επίσκοποι
Πάφου Σαπρίκιος,
Κουρίου Ζήνων
καί Σόλων
Εὐάγριος καί
ὁ Χωρεπίσκοπος
Καισάριος· στήν
Δ´
ὁ
᾿Αρχιεπίσκοπος
Κωνσταντίας
᾿Ολύμπιος,
οἱ
᾿Επίσκοποι
Σόλων
᾿Επιφάνιος,
Θεοδοσιανῆς (= Νεαπόλεως;)
Σωτήρ, Ταμασοῦ
᾿Επαφρόδιτος
καί
᾿Αμαθοῦντος
Θεοδόσιος καί
ο Διάκονος Διονύσιος·
στήν Στ´
οἱ
᾿Επίσκοποι
Σόλων Στρατόνικος,
Κιτίου Τύχων
καί Τριμυθοῦντος
Θεόδωρος· καί
στήν Ζ´
ὁ
᾿Αρχιεπίσκοπος
Κωνσταντίας Κωνσταντῖνος,
οἱ
᾿Επίσκοποι
Κύθρων Σπυρίδων,
Σόλων Εὐστάθιος,
Κιτίου Θεόδωρος,
Τριμυθοῦντος Γεώργιος
καί
᾿Αμαθοῦντος
᾿Αλέξανδρος
καί
ὁ
῾Ηγούμενος
Κάλλιστος.
Περί
τό τέλος
τοῦ 4ου αἰώνα
ἡ
ἐπικράτηση
τοῦ Χριστιανισμοῦ
σ’\ὅλη τή
νῆσο
ἦταν πιά
ὁριστική.
᾿Επιφανής
᾿Αρχιεπίσκοπος
τῆς περιόδου
αὐτῆς
μέ
ἕδρα τή
Σαλαμίνα, πού
μετονομάστηκε σέ
Κωνσταντία,
ἦταν
ὁ
῞Αγιος
᾿Επιφάνιος,
πού διακρινόταν
γιά τήν
εὐρυμάθειά
του, τή βαθύτητα
τῆς σκέψεώς
του καί τόν
ὀρθόδοξο
ζῆλο του.
|